14 jul

Geen smalle ruimtes, maar wel een loftgevoel in deze woonboot in Schoten – door Kristin Matthyssen (foto’s Mia Uydens)

Schoten –
Vijf stappen tot aan het dichtstbijzijnde kanaal: verder moet u in onze regio niet gaan om een vakantiegevoel te krijgen. Gazet van Antwerpen bezoekt deze week met u plekken aan de waterkant. Waarom helemaal naar het Gardameer in Italië reizen als het rond de vijver van het Dennenbad in Schoten ook gezellig is? Of een woonboot op de Amsterdamse grachten bewonderen als die op het kanaal Dessel-Schoten even knap zijn? En is het echt nodig om te gaan roeien op de Noorse fjorden als de natuur rond het Netekanaal even adembenemend is?
Na twee jaar hard werken, konden Linda Boone (42) en Luc Claeyssens (47) eindelijk hun ‘boatwarmingparty’ houden op hun woonboot op het kanaal Dessel-Schoten. De Bermi II ligt aan Brug 12, beter bekend als de brug van Botermelk in Schoten.
Het moet de meest gastvrije ontvangst zijn die we ooit gekregen hebben. Onaangekondigd aankloppen bij wildvreemde mensen en meteen mogen aanschuiven voor de tapas en wijn. Het is de aard van het beestje. ¬Linda en Luc hebben graag mensen om zich heen. Maar ze willen het leven op een woonboot zeker niet te rooskleurig voorstellen, want je moet handen aan je lijf hebben en technisch inzicht. Zo is het ’s winters een voortdurend gevecht tegen vocht. En ’s zomers hangen er buiten veel spinnenwebben aan de vensters. Wie zich op een woonboot wil installeren om daarna op zijn luie kont van het kabbelend water te genieten, komt bedrogen uit. Maar voor dynamische mensen is het een heel prettige, aparte woonvorm, die met niets te vergelijken valt.
Voor Linda en Luc was het eigenlijk een ongelooflijk toeval dat ze hun nestje bouwden op het voormalig vrachtschip Bermi II. De spits vervoerde vroeger nog steenkool. Als bewijs peutert Luc een stukje cokes (overblijfsel van steenkool, red.) ergens uit een holletje.
“We komen uit Vilvoorde en hadden eigenlijk niks met schepen te maken”, steekt Luc, die al lang in de kerncentrale van Doel werkt, van wal. “Het was echt een zot idee. We woonden in een leuke wijk in Vilvoorde. Er stond nog een beetje geld op de bank en we wilden eens rondkijken of we ons qua woning eventueel nog konden verbeteren. We hebben geen kinderen, dus op dat vlak waren we ongebonden.”

Loftgevoel
Met een immomakelaar bezocht het stel verschillende huizen. “Maar eigenlijk zagen die er allemaal hetzelfde uit als het huis waarin we woonden”, vertelt ¬Linda. “Alleen de tuin, de living en de traphal kon groter. Jullie zouden eigenlijk naar een loft moeten zoeken, adviseerde de immomakelaar ons. Dus breidde ik onze zoekopdracht uit van Vilvoorde naar het Mechelse en verder. Tot ik uiteindelijk op een woonboot in Gent botste.”
“Die boot werd het uiteindelijk niet, maar acht weken later hadden we de knoop al doorgehakt en kochten we Bermi II in ¬Schoten. De naam komt van ¬Bernadette en Michel, een schipperskoppel dat met de Bermi I altijd in Frankrijk had gevaren. Deze spits was eigenlijk voor hun zoon bestemd, maar uiteindelijk ging dat niet door. De vorige eigenaar had de opbouw tot woonboot al gedaan. Zo stond de keuken er bijvoorbeeld al in. De voorbije twee jaar hebben we heel hard gewerkt om het volledig naar onze hand te zetten. Zo zaten er op sommige plaatsen kleine scheurtjes in de plafonds. Abnormaal is dat niet, want zo’n woonboot leeft. Hij krimpt en zet lichtjes uit alnaargelang de weersomstandigheden. Via spanplafonds konden we toch een mooi, wit interieur creëren.”
Veel mensen denken bij een woonboot aan donkere, smalle ruimtes. Maar de Bermi II straalt een loftgevoel uit. Er is een riant dieptezicht als je van vooraan naar achteraan kijkt. Overal zitten handige bergvakken in de vloer en de weerspiegeling van het water op de witte binnenmuren is rustgevend.

Officiële ligplaats
“Voor ons was het ook belangrijk dat de Bermi II hier al lag aan Brug 12 met een officiële ligplaats van de Vlaamse Waterweg. We hebben onze elektriciteit en nutsvoorzieningen”, legt Linda uit. “Anders moet je zelf met een generator zitten werken. Een woonboot is geweldig, maar als je geen officiële ligplaats hebt, is hij veel minder waard. En die ligplaatsen zijn schaars in Vlaanderen.”
De Bermi II ligt met drie andere woonboten samen. Na twee jaar klussen, nodigden Luc en Linda ook de buren van de serviceflats aan de overzijde van de weg uit op de boatwarming. “Dat was wel schattig. Ze kwamen hier allemaal aan, sommigen met hun rollator. Ze zijn blij dat we het hier zo netjes hebben gemaakt. Intussen deden we ook een wandeling met een gids in domein La Garenne, dat hier vlakbij ligt. We wonen op het water, maar we willen hier in Schoten ook een nieuwe vriendenkring opbouwen.”
Zo zijn Marnix en Herman van het Schotense café Company net op bezoek wanneer we aankloppen. Samen genieten we van de zonsondergang en de ganzen die om brood komen bedelen. “We hebben hier net al grote goudkarpers zien zwemmen”, zegt ¬Marnix.
Luc en Linda zijn dierenvrienden. De ganzen boffen. Ze kunnen ze niet uit elkaar houden. “Alleen Gijs wel, want die heeft een hanglel en een hangende vleugel. De aalscholvers noemen we Ali en Baba. Alleen de eendjes krijgen geen brood meer van ons. Als je ze te veel voedert, worden de mannetjes lui en gaan ze de vrouwtjes lastigvallen.”

Luc en Linda genieten van het water en gaan vaak zwemmen. “Eigenlijk wonen we acht maanden per jaar buiten, op het dekterras. Na twee jaar werken is nu het moment van genieten aangebroken.” Of ze na een glas wijn al eens per ongeluk in het water geplonst zijn? “Nee, niemand eigenlijk, ook niet van onze gasten. Alleen onze hond heb ik een keer moeten redden. Hij hing nog net met zijn voorpoten aan de loopbrug.”
Er passeren een viertal binnenschepen per dag en die zorgen voor wat voor deining. “Maar eigenlijk is er heel weinig passage op het water. Op het jaagpad zien we wel veel fietsers. Sommige collega’s van me die vanuit de regio Brecht met de fiets naar Doel rijden, stoppen hier voor een glas. Gezellig!”, zegt Luc.
Of dit voor de rest van hun leven is? “Ik denk het wel”, knikt Luc. “Hier gaan ze mij tussen zes planken moeten buiten dragen, heb ik al gezegd.”